Indianapolis

Team McLaren heeft drie Indy 500 overwinningen behaald in de Amerikaanse races. De eerste overwinning was in 1972 met Mark Donohoe in de McLaren M16B, en Johnny Rutherford noteerde twee overwinningen in 1974 en 1976. Het volgende vertelt het verhaal  van 1974.

Het was het tweede jaar van Johnny Rutherford met Team McLaren en er waren een aantal regel veranderingen geïntroduceerd, die waren gericht op het verminderen van de snelheid van de auto's. Deze omvatten het verminderen van de grootte van de achtervleugels, verminderen van de turbo druk door minstens zeven MPU en het verminderen van de brandstof capaciteit door van 75 tot 45 gallons terug te gaan.

Het kwalificeren was nu door op twee op een volgende Zaterdagen te gaan rijden. Tijdens de eerste training was het Rutherford die zijn motor opblies. Ondanks een zeer snelle motor wissel, moest hij zich toch de volgende Zaterdag kwalificeren. Op de tweede kwalificatie dag werd hij tweede, maar  moest de racedag op 25ste  plaats beginnen.

Op racedag zelf, had Rutherford een sensationele start omdat hij zich naar voren bewoog door het veld  naar een derde plaats in ronde 12. Later in de race ging hij naar een tweede plaats, waarna hij het gevecht aan kon gaan met de leider A.J Foyt. Foyt kreeg in ronde 139ste ronde  de zwarte vlag vanwege zwarte olierook uit zijn motor en daarna begaf zijn pomp het van zijn turbocharger die er voor zijn definitieve uitschakeling zorgde.

Rutherford nam de kop, die hij leidde 59 van de 60 ronden en  die alleen nog even afstond aan Bobby Unser toen hij zijn definitieve pitstop  moest maken. Rutherford haalde zijn overwinning met een gemiddelde snelheid van 255 kph , hij lapte iedereen behalve Unser die tweede werd.